Soms worden mensen zelfs weer een beetje verliefd

Daar zit je dan, na maanden van spanning, ruzies en tranen, naast elkaar in de wachtkamer van de relatietherapeut. Inwendig verbijt je je alvast op je eigen gelijk, maar vooruit: je geeft het een kans. De deur gaat open, ik kom binnen. Maar wat gebeurt er dan?

“Als je maar niet denkt dat ik nog verliefd op haar word”, bitste een cliënt eens toe toen ik binnenstapte. En dat is meteen het grootste misverstand als het om relatietherapie gaat. Ik kan je niet naar verliefdheid toe praten. Liefde kun je niet afdwingen. Net als seks of aandacht. Of romantiek. Mijn enige doel is partners elkaar beter te laten begrijpen. Als de koek echt op is, vind ik als vrienden uit elkaar gaan al een schitterend resultaat.

Doorbreek een circel

Maar laten we even wegblijven van het afvoerputje van de liefde. Het gaat hier om relatietherapie en niet om scheidingstherapie. Het draait vooral om het doorbreken van de vicieuze cirkel van een haperend samenzijn.Ook al is het doel voor ieder stel verschillend, want de een wil nu eenmaal minder ruzie en de ander juist meer aandacht. Het streven van een praatsessie bij de peut is ontdekken wat twee unieke individuen van elkaar verwachten en uitzoeken of ze elkaar dat ook (nog) kunnen en willen geven.

Praten over je relatie is geen appeltje eitje. Koppels komen vaak met schroom of zelfs weerstand binnen. Dan zie ik vrouwen die verwachten dat ik hun man wel laat inzien dat zij gelijk hebben over een of ander issue. Maar zo werkt het natuurlijk niet. We moeten eerst aftasten of we elkaar goed zien en aanvullen, voordat het überhaupt zin heeft om verder te praten. Kunnen beide partners die schroom opzij zetten en ook echt naar zichzelf kijken? Je komt jezelf echt wel tegen in zo’n sessie, dus het is belangrijk dat je ook bereid bent om dat aan te gaan.

Ruzie is goed

Maar wanneer trek je aan de bel? Ruzie is geen graadmeter voor problemen. Het gaat om de manier waarop je het oplost. Sommige stellen hebben helemaal geen ruzie, andere bekvechten om de haverklap. Maar wanneer het uitblijven van ruzies een gevolg is van om de hete brij heen draaien, dan gaat het mis. Dan verbindt je niet meer met elkaar. En ook discussies zonder einde putten de liefde echt uit. En juist die verbinding is zo belangrijk.Vroeger kregen echtelieden vaak huwelijksadvies vanuit de kerk, maar nu spreken mensen alleen met vrienden en vriendinnen over hun relatie. Ze zoeken dan de steun en erkenning buiten de relatie in plaats van bij elkaar. Gelukkig vervaagt het taboe op relatietherapie nu een beetje en schakelen mensen eerder hulp in om elkaar weer te vinden.

Onomkeerbare besluiten nemen kan altijd nog

Als de eenzaamheid toeneemt, of de onverschilligheid, is het tijd om aan de bak te gaan. We gaan vaak pas naar de dokter als we ons echt ziek voelen, en dat is in ons vak ook zo. Mensen kloppen pas aan als ze hun relatie nog één kans willen geven, maar daarmee maak je het ook moeilijker voor jezelf. De spanning is soms echt om te snijden en dan kan het wel vier sessies duren eer dat beide partijen zich weer veilig voelen om alles te zeggen. Ik stel veel vragen, maar trek ook conclusies en zeg altijd wat ik vermoed of vind. Daardoor ontstaat ook ruimte. Je hebt te maken met twee mensen die vanuit hun perspectief vertellen en vinden dat ze ergens recht op hebben. Ik laat zien dat het zo zwart/wit niet hoeft te zijn. Onomkeerbare beslissingen nemen kan altijd nog. En vaak zie je dat er dan toch nog beweging mogelijk is. Soms worden stellen zelfs weer een beetje verliefd op elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *